Jagody acai – przedłużenie młodości?

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Acai – Euterpe oleracea Mart. (Euterpa warzywna) należy do roślin z Rodziny Arekowatych (Arecaceae). Jest to gatunek palmy, który występuje w środowisku naturalnym w Ameryce Południowej. Zarówno w lecznictwie, dietetyce jak i kosmetyce wykorzystuje się jej ciemnogranatowe (fioletowawe), kuliste owoce nazywane jagodami acai. Z ich miazgi pozyskuje się  sok, który zawiera znaczne ilości polifenoli o aktywności antyoksydacyjnej. Dzięki ich obecności owoce zaliczane są do żywności funkcjonalnej (superżywności -superfoods).

Ludy Amazonii wykorzystywały owoce acai w leczeniu biegunek. Wspomagają one walkę z miażdżycą, dzięki obecności NNKT, które pośrednio obniżają cholesterol oraz dzięki błonnikowi. Ten ostatni przyczynia się także do poprawy trawienia oraz usprawnia odchudzanie.

Głównymi składnikami polifenolowymi występującymi w acai są antocyjany, procyjanidyny, flawonoidy i lignany. Wśród antocyjanów dominują: 3- O-glukozyd cyjanidyny oraz 3- O-rutynozyd cyjanidyny. Owoce są ponadto bogate w kwasy tłuszczowe, sterole, cukry, karotenoidy, witaminy oraz związki mineralne. Stwierdzono w nich obecność kwasów fenolowych, w tym kwasu protokatechowego, ferulowego i p-hydroksybenzoesowego.

Zastosowanie w lecznictwie i suplementacji: Dostępne postaci: tabletki, saszetki, suszone owoce oraz sok. Dawkowanie zgodnie z zaleceniami producenckimi.

Poleca się je na:
– odchudzanie (błonnik ogranicza apetyt, wspomaga przemianę materii, ogranicza zły cholesterol),

– w prewencji miażdżycy (błonnik i kwasy omega 6 i 9) oraz zawału serce (antyoksydanty),

– w diecie antynowotworowej (przeciwutleniacze),

– w celu poprawy odporności i wzmocnienia organizmu po przebytej chorobie (witaminy, proteiny),

–  we wspomaganiu pamięci (kwasy omega),

– hamowaniu nieznacznym stanów zapalnych i reakcji alergicznych (mogą też niestety uczulać),

– poprzez dostarczanie żelaza  w ochronie przed anemią,

– we wspomaganiu pracy układu krwionośnego,

– dzięki antocyjanom w  poprawie ocznego mikrokrążenia i tym samym w poprawie ostrości widzenia,

– we wzmacnianiu układu kostnego  (wapń),

– w kuracjach oczyszczających, w różnych dietach i detoksykacjach.

Działania niepożądane, jakie odnotowano po spożyciu to: rzadkie alergie, wzdęcia i zaburzenia jelitowe u niektórych osób.

Badania in vitro i in vivo wykazały, iż ekstrakty z acai wykazują aktywność ochronną na serce, cytoprotekcyjną, przeciwnowotworową oraz przeciwzapalną. Mogą wywierać korzystny wpływ na gospodarkę tłuszczową.

Zastosowanie w kuchni:

Miazga z acai stanowi podstawowy składnik pokarmowy w Brazylii jako dodatek do mięsa, ryb, tapioki czy kukurydzy.

Bardzo modne są obecnie produkty z acai w Stanach, ale coraz częściej sięgają po nie nasi rodacy.

Słynna potrawa to: ” acai na tigela”,czyli:

potrawa z mrożonego musu z owoców wraz z guaraną i musli  w formie koktajlu z dodatkiem cytrusów.

Z acai można pić świeży sok lub inne napoje, także alkoholowe. Dosładza się je zwykle miodem lub soli. Posiada bogactwo witamin: B1, B2, C, A oraz minerałów, a głównie wapnia, żelaza i potasu.

Sok ma smak przypominający nasze czarne jagody, choć chyba nie do końca… Wydają mi się słodkawe, choć nie zawierają zbyt dużo cukrów.

Zastosowanie w kosmetyce:

Spożycie acai powoduje dostarczenie organizmowi cennych składników witaminowo-mineralnych, w szczególności tych, które stanowią antyutleniacze. Opóźniają efekty starzenia i zmniejszają ryzyko powstawania zmarszczek.

Obecnie jagody wchodzą w skład kilku kremów, balsamów ujędrniających oraz żeli pod prysznic i balsamów do ust. Podkreśla się w nich zarówno działanie antyoksydantów i fitosteroli.

Ze względu na składniki obecne w wyciągach, jagody acai mogą znaleźć zastosowanie w leczeniu przebarwień, trądziku, po ekspozycji na słońce, w obniżonej kondycji skóry na wskutek oddziaływania zanieczyszczeń środowiskowych oraz może wspomagać nawilżenie skóry.

W testach in vitro wykazano, że wodny wyciąg z jagód acai wpływa na syntezę kolagenu. Dodatkowo w wyniku długiego stosowania wyciągu  zaobserwowano gojenie się ran.

 

Piśmiennictwo:

[1] Brondizio E.S., Safar C.A.M., Siqueira A.D., The urban market of acai fruit (Euterpe oleracea Mart.) and rural land use change: Ethnographic insights into the role of price and land tenure constraining agricultural choices in the Amazon estuary. Urban Ecosystems, 2002, 6(1), s. 67–97

[2] Rogez H., Açai: preparation, composition and improvement of conservation. (1th ed.). Belem, Brazil: UFPA, 2000

[3] Gallori S., Bilia A.R., Bergonzi M.C., Barbosa W.L.R., Vincieri F.F., Polyphenolic constituents of fruit pulp of Euterpe oleracea Mart. (acai palm). Chromatographia, 2004, 59(11/12), s. 739–743

[4] Lichtenthäler R., Rodrigues R.B., Maia J.G., Papagiannopoulos M., Fabricius H., Marx F., Total oxidant scavenging capacities of Euterpe oleracea Mart. (Açaí) fruits., Int J Food Sci Nutr., 2005 Feb, 56(1), s. 53-64

[5] Heitor R.D., Daniele D.C., Ariadna L.P., Hady K., Jesus R.R., José C.T., Euterpe oleracea Mart. (aai): an old known plant with a new perspective. Afr. J. Pharm. Pharmacol., 2016, Vol. 10(46), s. 995-1006

[6] Pacheco-Palencia L., Duncan C.E., Talcott S.T., Phytochemical composition and thermal stability of two commercial aҫai species, Euterpe oleracea and Euterpe precatoria. Food Chem., 2009, 115, s. 1199–1205

[7] Fowler J.F. Jr, Woolery-Lloyd H., Waldorf H., Saini R., Innovations in natural ingredients and their use in skin care. J Drugs Dermatol., 2010, 9(6 Suppl), S72-81, quiz s. 82-83.

[8] Prasanna Kumara T.P., Sunil K., Arun Kumar B., A Modern Approach for the Analytical Determination of Natural Berry Fruit Juice Freeze Dry Powders for Cosmeceutical Applications. Nat. Prod. Chem. Res., 2018, Vol.6, Issue 5, s. 1-7

[9] Silva D.F., Vidal F.C., Santos D., Costa M.C., Morgado-Diaz J.A., Do Desterro S.B.N.M., De Moura R.S. Cytotoxic effects of Euterpe oleracea Mart. in malignant cell lines. BMC Complement. Altern. Med., 2014, 14:175, s. 1-9

[10] Chin Y.W., Chai H.B., Keller W.J., Kinghorn A.D., Lignans andother constituents of the fruits of Euterpe oleracea (Açai) with antioxidant and cytoprotective activities. J. Agric. Food Chem., 2008, 56(17), s. 7759-7764

[11] Kang J., Li Z., Wu T., Jensen G.S, Schauss A.G, Wu X., Anti-oxidant capacities of flavonoid compounds isolated from acai pulp (Euterpe oleracea Mart.). Food chemistry, 2010, 122 (3), s. 610

[12] Edgar S., Hopley B., Genovese L., Sibilla S., Laight D., Shute J., Effects of collagen-derived bioactive peptides and natural antioxidant compounds on proliferation and matrix protein synthesis by cultured normal human dermal fibroblasts. Sci Rep., 2018 Jul 11, 8(1), 10474, s. 1-13

[13] Kang M.H., Choi S., Kim B-H, Skin Wound Healing Effects and Action Mechanism of Acai Berry Water Extracts. Toxicol. Res., 2017, Vol. 33, No. 2, s. 149-156

[14]  Schauss A.G.  et al., Phytochemical and nutrient composition of the freeze-dried Amazonian palm berry, Euterpe oleraceae Mart. (Acai) J. Agric. Food Chem. 2006, 54, 8598-8603

[15] http://ifood.tv/berries/acai-berry/about

Rośliny lecznicze obecnie stosowane w ginekologii…

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

„FITOTERAPIA TOWARZYSZY CZŁOWIEKOWI OD ZARANIA DZIEJÓW. W RAZ Z POSTĘPEM BADAŃ I WPROWADZANIEM INNOWACYJNYCH LEKÓW SYNTETYCZNYCH OBSERWUJE SIĘ RÓWNOCZEŚNIE POSTĘP W DZIEDZINIE LEKU NATURALNEGO. Dokładniejsze badania nad substancjami pochodzenia naturalnego, nowe metody analizy fitochemicznej oraz liczne badania mikrobiologiczne pozwalają na poszukiwanie nowych ciał czynnych, ocenę właściwości tych substancji i wykorzystanie wielu roślin w lecznictwie, także w dziedzinie medycyny, jaką jest ginekologia…”

Zapraszam do przeczytania artykułu na temat roślin leczniczych obecnie stosowanych w ginekologii:

https://www.e-ginekologia.pl/images/PDF/NGG/NGG_5(30)_2016.pdf

w dostępie ogólnym do numerów archiwalnych.

 

 

Przynieśli mu złoto, kadzidło i … mirrę…

Przykładowe kadzidło

Mirra – to żywica otrzymywana z drzewa balsamowca mirra poprzez nacięcie jego pnia. Gatunki Commiphora to małe drzewa lub krzewy o krótkich, kolczastych gałęziach. Prawdziwa mirra jest wytwarzana przez C. myrrha, gatunek zmienny występujący w południowej Arabii i północno-wschodniej Afryce (głównie Somalii) aż na południe, w północno-wschodniej Kenii. Inne produkujące żywicę Commiphora występują w południowej Arabii, Sudanie, Etiopii, Erytrei, Somalii i Kenii. C. erythraea i C. kataf, główne źródła opoponaxu (słodkiej mirry), występują w wielu częściach południowej Arabii, Somalii, wschodniej Etiopii i Kenii.

Słowo „mirra” oznacza coś gorzkiego i tak rzeczywiście smakuje. Poza tym przyjemnie pachnie. W swoim składzie zawiera do 10% olejku eterycznego, do 45% żywicy oraz do 60% gum (zmienne proporcje). W składzie mirry występuje: limonen, pinen, eugenol, aldehyd cynamonowy, seskwiterpeny.

W czasach biblijnych uznawana była za środek przeciwbólowy oraz używano jej do balsamowania zwłok. Dodawano ją do kadzidła i do olejów świętych oraz do wina podawanego skazańcom, aby ulżyć ich mękom. Był to jeden z darów przyniesionych przez Trzech Króli. Użyto jej do zabalsamowania Jezusa i podano mu ją przed śmiercią, lecz jej nie przyjął.

Dziś wchodzi w skład preparatów do pielęgnacji jamy ustnej (pasty, płyny) oraz maści przeciwbólowych na urazy stawów, kości i mięśni. Czasem jest wykorzystywana w przemyśle perfumeryjnym. Odświeża oddech i ogranicza potliwość.

Z postaci leku roślinnego, do których udało mi się dotrzeć najskuteczniejsza jest nalewka sporządzona na spirytusie. Można pędzlować nią jamę ustną, dziąsła. Oprócz właściwości przeciwbólowych posiada aktywność przeciwbakteryjną i przeciwgrzybiczą. Zawarte w niej składniki przynoszą ulgę w stanach zapalnych (bardzo obszernie opisana na blogu dr Różańskiego).

Z dostępnych produktów z mirrą można kupić olejek mirrowy. Jest bardzo popularny we Francji. Pozyskuje się go metodą destylacji z parą wodną. Olejek posiada właściwości antyseptyczne. Można go rozcieńczyć i płukać nim gardło, stosować przy aftach, pleśniawkach i chorych dziąsłach. Po rozcieńczeniu w oleju roślinnym np. oleju wiesiołkowym czy oliwie (1 kropla na 10-15 kropli oleju) można zastosować go do masażu. Bywa dodawany do kąpieli rozgrzewających. W kominku aromaterapeutycznym znakomicie komponuje się z olejkiem lawendowym, miętowym oraz tymiankowym.

Najciekawszym jego zastosowaniem jest masaż antycellulitowy. W ty celu należy użyć 2 krople olejku na 1 łyżkę oliwy i energicznie wmasować w miejsca, gdzie występuje. Działa rozgrzewająco i poprawia ukrwienie w miejscu podania, przez co przyspiesza spalanie tkanki tłuszczowej, zgromadzonej podskórnie.

Medycyna chińska wykorzystuje mirrę w problemach kobiecych, takich jak nieregularne miesiączki. W Europie zaś uchodzi za środek poprawiający łaknienie i wspomagający apetyt, na infekcje układu moczowego oraz w leczeniu chorób prostaty.

Jak postępować z kadzidłem mirrowym?

Przygotować kadzielniczkę (mosiężną, miedzianą, kamienną) lub kominek aromaterapeutyczny.

Umieścić w niej węgielek trybularzowy (ewentualnie na piasku).

Podpalić węgielek. Gdy zacznie się żarzyć, umieść na nim odrobinę kadzidła.

Pod wpływem ciepła żywica zacznie się topić i uwalniać olejki eteryczne. Zachować ostrożność przy stosowaniu.

 

 

Piśmiennictwo:

https://www.researchgate.net/profile/Lumir_Hanus/publication/7594149_Myrrh-Commiphora_chemistry/links/00b7d52afc00719679000000.pdf

Mincione E, Iavarone C. (1972) Terpeni dalla Commifera mirra Arabica. Nota I. Chim Ind (Milan) 54, 424–425.

Morteza-Semnani K, Saeedi M. (2003) Constituents of the essen-tial oil of Commiphora myrrha (Nees) Engl. var. molmol. J Essent Oil Res 15, 50–51.

J. Lawless, The Encyclopedia of Essential Oils, Harper Collins, 2002, s. 135.

Mirra, olejek mirrowy – Myrrhae, Oleum Myrrhae

http://luskiewnik.strefa.pl/zywice_balsamy_rozanski_pietryja.pdf

 

Co gojnik goi? Czyli o dobroczynnych właściwościach Sideritis…

Sideritis – rodzaj roślin należących do rodziny Jasnotowatych. Nazywany jest zwyczajowo gojnikiem albo „bocianim noskiem, czystaczkiem, siwiosnką, przyrocznikiem, chimerycznym zielem, przyroczym zielem”.Najbardziej znanym i używanym gatunkiem jest Sideritis raeseri (górska herbata), która pita jest w postaci naparu. W tradycyjnej medycynie Grecji uznawana jest za roślinę o właściwościach przeciwzapalnych, przeciwbólowych, przeciwbakteryjnych i ochronnych. W swoim składzie zawiera: flawonoidy (sideritoflawnon, chryzoeriol i in.), kwasy fenolowe (kwas chlorogenowy i neochlorogenowy), diterpeny (160 różnych związków), kwasy tłuszczowe i glikozydy irydoidowe. Zawiera również olejek eteryczny. W jego składzie występuje: 1,8-cyneol, pineny, kamfen, limonen, tujon, kamfora, bisabolol, terpinen-4-ol i inne związki. Wyizolowano z rośliny substancje takie jak: kampneozyd II, echinakozyd, werbaskozyd, forsycjozyd i inne fenyloetanoidy – obiecującą grupę związków aktywnych.

Sideritis montana (gojnik górski) to gatunek powszechny w krajach takich jak: Serbia, Macedonia czy Albania głównie w postaci herbatek.

Napar z gojnika wykorzystuje się przede wszystkim jako środek przeciwzapalny, łagodzący zaburzenia żołądkowo-jelitowe, pomocniczo w infekcji z towarzyszącym kaszlem, jako środek wzmacniający oraz w niedokrwistości jako uzupełnienie działania leków bądź suplementacji.

Działanie lecznicze:

W toku różnych badań dla poszczególnych gatunków wykazano, że rodzaj Sideritis posiada właściwości:

–  przeciwzapalne

– przeciwbakteryjne

– przeciwwirusowe

– przeciwwrzodowe

-przeciwutleniające

-antynocyceptywne

-przeciwreumatyczne

– łagodzące dolegliwości żołądkowo-jelitowe

-gastroprotekcyjne

-moczopędne

-pomocnicze w przebiegu infekcji, w tym zapalenia oskrzeli

-hipoglikemizujące

-wazoprotekcyjne.

W badaniach wyciągi etanolowe z gojnika obniżały również ciśnienie i częstotliwość akcji serca.

Wykazano także aktywność przeciwnowotworową metanolowych ekstraktów Sideritis libanotica (działanie antyproliferacyjne) (Kassi E, Papoutsi Z, Fokialakis N, Messari I, Mitakou S, Paraskevi M. Greek plant extracts exhibit Selective Estrogen Receptor Modula-tor (SERM)-like properties. Journal of Agriculture and Food Chem-istry, 2004 52, 6956–6961).

Zastosowanie w kuchni:

Napar z pokruszonego ziela gojnika doskonale smakuje na ciepło jak i na zimno. Nazywany jest herbatką greckich bogów z Olimpu. W Polsce dostępny jest wysuszone w całości, pokrojone lub rozdrobnione ziele jako herbatka górska, herbatka grecka, górska herbatka z Krety, Mountain Tea Cretan, Malotira, Greek mountain tea. Herbatka ta najczęściej wytwarzana jest z gatunku gojnik macedoński – Sideritis scardica Griseb. i Sideritis raeseri Boiss.& Heldr. = Sideritis syriaca L. (gojnik syryjski) (wg dr Różańskiego).

 

 

Piśmiennictwo:

https://www.ema.europa.eu/en/documents/herbal-monograph/final-european-union-herbal-monograph-sideritis-scardica-griseb-sideritis-clandestina-bory-chaub_en.pdf

Baden, C. (1991). In A. Strid & K. Tan (Eds.),Sideritis L. in Mountain Flora of Greece(Vol. 2, pp. 84–91). Edinburgh: Edinburgh University Press.

Gabrieli, C. N., Kefalas, P. G., & Kokkalou, E. L. (2005). Antioxidant activity offlavonoids fromSideritis raeseri.Journal of Ethnopharmacology, 96, 423–428.

Charami, M., Lazari, D., Karioti, A., Skaltsa, H., Hadjipavlou-Litina, D., & Souleles, C.(2008). Antioxidant and antiinflammatory activities ofSideritis perfoliatasubsp.perfoliata (Lamiaceae).Phytotherapy Research, 22, 450–454.

Kupeli, E., Sahin, P. F., Calis, I., Yesilada, E., & Ezer, N. (2007). Phenolic compounds ofSideritis ozturkiiand theirin vivoanti-inflammatory and antinociceptiveactivities.Journal of Ethnopharmacology, 112, 356–360.

Janeska, B., Stefova, M., & Alipieva, K. (2007). Assay of flavonoid aglycones from thespecies of genusSideritis(Lamiaceae) from Macedonia with HPLC-UV DAD.ActaPharmaceutica, 57, 371–377.

https://s3.amazonaws.com/academia.edu.documents/42532174/Chemical_properties_of_the_cultivated_Si20160210-15818-voq17s.pdf?response-content-disposition=inline%3B%20filename%3DChemical_properties_of_the_cultivated_Si.pdf&X-Amz-Algorithm=AWS4-HMAC-SHA256&X-Amz-Credential=AKIAIWOWYYGZ2Y53UL3A%2F20191127%2Fus-east-1%2Fs3%2Faws4_request&X-Amz-Date=20191127T080207Z&X-Amz-Expires=3600&X-Amz-SignedHeaders=host&X-Amz-Signature=e535599bc2a4bb1fc298fb2658f02e0e08cfacdef74a933f4b4c0f314fd15f60

https://www.researchgate.net/profile/Helen_Skaltsa/publication/254246539_Essential_Oil_of_Sideritis_raeseri_Boiss_et_Heldr_ssp_raeseri/links/547032bf0cf216f8cfa9ebdb/Essential-Oil-of-Sideritis-raeseri-Boiss-et-Heldr-ssp-raeseri.pdf

https://www.researchgate.net/profile/Armando_Zarrelli/publication/306112155_Sideritis_raeseri/links/57b2ad6708ae95f9d8f4d569/Sideritis-raeseri.pdf

https://pdfs.semanticscholar.org/3134/f652957f92f3803d6dbd967d6468b90a445d.pdf

Gojnik – Sideritis w praktycznej fitoterapii oraz jako składnik herbatki górskiej Malotira.

https://www.degruyter.com/downloadpdf/j/ebtj.2017.1.issue-s1/10-24190-ISSN2564-615X-2017-S1-02/10-24190-ISSN2564-615X-2017-S1-02.pdf

Gojnikowe medykamenty…

1. Maść gojnikowa:

Rp.

Ziele gojnika 5g

Etanol 1g

Wazelina biała 20g

M.f. unguentum

Wykonanie:

Rozdrobnione ziele gojnika zwilżyć odrobiną spirytusu. Pozostawić na 1 godzinę. Stopić wazelinę w miseczce i dodać ją do gojnika, następnie wymieszać. Lekko ogrzać, aż nie będzie czuć spirytusu. Wycisnąć przez podwójną gazę do pudełeczka.

Maść posiada właściwości przeciwzapalne, przyspiesza gojenie zmian skórnych – polecam przy wszelkiego rodzaju wyprysku.

 

2. Tonik gojnikowy

Przygotować napar z łyżki rozdrobnionego (najlepiej pociętego na drobno) ziela gojnika. Zaparzać 10-15 minut pod przykryciem. Przemywać wacikiem namoczonym w ostudzonym naparze twarz 1 raz dziennie. Polecam do cery z problemami.

 

3. Balsam gojnikowy na spierzchnięte usta

Ziele gojnika 1g

Woda 50g

Miód 10g

1 łyżeczka oliwy z oliwek

Przygotować napar z gojnika jak wyżej. Do moździerza dodać miód i wymieszać z oliwą z oliwek. Następnie małymi porcjami dodawać 1 łyżkę stołową naparu z gojnika i mieszać pistlem. Przełożyć do pudełeczka. Przechowywać w lodówce.

Balsam stosować wieczorem na suche, spierzchnięte usta.

 

Przytulia właściwa… czy da się właściwie przytulić?

Przytulia właściwaGalium verum– surowiec zielarski stanowi ziele. W składzie chemicznym przytulii występują: irydoidy (glikozydowe formy, np. asperulozyd, kwas asperulozydowy i in), kwasy fenolowe, garbniki, saponiny triterpenowe, flawonoidy (rutyna), antrachinony, alkaloidy, lignany i inne związki. Stanowi źródło krzemu i potasu. Medycyna tradycyjna polecała ją jako środek moczopędny, spazmolityczny, napotny,  uspokajający i przeciwbiegunkowy. Hamowano nią krwawienia z nosa. Wypychano nią kiedyś materace, aby uchronić się przed pchłami. W Szkocji kwiaty przytulii używane są do barwienia sera. Przytulia przyspiesza ścinanie mleka. Inny gatunek rośliny – przytulia wonna zawiera kumarynę, która wykazuje działanie szkodliwe w postaci nudności.

Zastosowanie w lecznictwie:

Prof. Różański podaje 2 przepisy medycyny tradycyjnej na przetwory z ziela przytulii: napar i odwar. Napar stosowano w chorobach układu pokarmowego i oddechowego. Odwar zaś polecano w chorobach układu moczowego. Podaje także informację, że podczas kuracji przytulią występowały incydenty kolki w trakcie wypłukiwania złogów kamieni w drogach moczowych.

Napar z ziela marzanki lub przytulii: 1-2 łyżki rozdrobnionego ziela na 200 ml wrzącej wody (parzono pod przykryciem 20 minut, cedzono). Doustnie przyjmowano 100-200 ml naparu nawet klika razy dziennie.

Odwar: 2 łyżki rozdrobnionego ziela zalać 2 szklankami wody, gotować 5-10 minut, odstawić pod przykryciem na 30 minut, przecedzić. Uzupełnić brakującą ilość wody. Pić 2-3 razy dziennie po 150-200 ml. Kuracja trwa około 1 miesiąca.” (http://espz.pl/materialy/urotropica.pdf)

W dostępnych ziołach sypkich na polskim rynku zaleca się następujący sposób przygotowywania herbatki:

1.5g suszonego ziela zalać 1 szklanką wrzącej wody, zaparzyć pod przykryciem 10-15 minut, następnie przecedzić. Pić ciepły napar przygotowany na świeżo.

Herbatkę z przytulii właściwej można stosować w formie płukanki podczas infekcji gardła.

Przeciwwskazania: ciąża, karmienie piersią. Nie zaleca się stosowania u dzieci.

Środki ostrożności: Brak szczegółowych informacji na temat możliwych działań niepożądanych.

Zastosowanie w kuchni:

Przytulia właściwa wykorzystywana jest przy wyrobie sera. W niektórych kuchniach świata dodaje się ją do potraw mięsnych, zup oraz jako środek barwiący.

Przytulia wonna służy zaś jako przyprawa oraz aromat alkoholi.

 

Zastosowanie w kosmetyce:

Napar z przytuli właściwej wykazuje działanie ściągające. Może być stosowany do przemywania ran, zmian skórnych, zmian trądzikowych oraz owrzodzeń.

Można także używać naparu do kąpieli w celu złagodzenia podrażnień i zmian dermatologicznych, takich jak łojotok, trądzik czy wyprysk.

Przytulia wonna natomiast stanowi składnik kompozycji zapachowych perfum.

 

Przytulia właściwa… mało dziś już znana, choć nasze babki stosowały ją powszechnie… czy wróci do łask? Na pewno potrzeba jeszcze większej wiedzy na temat jej składu i wpływu na nasz organizm… żeby ją można było ponownie „przytulić do apteczki”…

 

 

Piśmiennictwo:

S. De Rosa, C. Iodice, M. Mitova, N. Handjieva, S. Popov and M. Anchev,Phytochemistry 54,751-756(2000).

http://journals.tubitak.gov.tr/chem/issues/kim-06-30-4/kim-30-4-13-0504-17.pdf

Bisset N.G., Wichtl M., Herbal Drugs and Phytopharmaceuticals, CRC Press, Boca Raton, London, New York, Washington D.C., 2001

Tucakov J., Healing by plants, Rad, Belgrade, 2006

https://www.degruyter.com/downloadpdf/j/biol.2010.5.issue-3/s11535-010-0022-4/s11535-010-0022-4.pdf

https://www.researchgate.net/profile/Snezana_Jaric/publication/6654209_An_ethnobotanical_study_on_the_usage_of_wild_medicinal_herbs_from_Kopaonik_Mountain_Central_Serbia/links/5c7e4ffd92851c695055116b/An-ethnobotanical-study-on-the-usage-of-wild-medicinal-herbs-from-Kopaonik-Mountain-Central-Serbia.pdf

Council of Europe. 2000. Natural sources of flavourings. Report No. 1. Council of Europe Publishing. ISBN 978-92-871-4324-2.Tisserand, R. and Balacs, T., 1995. Essential oil safety. A Guide for Health Care Professionals. Churchill Livingstone. Edinburgh. ISBN: 0443052603