Lemoniadowy poniedziałek

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Lemoniada arbuzowa: 

Składniki:

  • ok. 0,5 kg arbuza bez pestek
  • 0,5 l zimnej wody, może być gazowana, opcjonalnie dodatek rumu
  • 100 ml świeżo wyciśniętego soku z cytryny
  • 30- 50 g brązowego cukru lub kilka listków stewii do smaku
  • świeża mięta lub łyżka syropu miętowego
  • lód

Wszystkie składniki zmiksować ze sobą i przelać do szklanek wypełnionych lodem. Udekorować cytryną, miętą, arbuzem… i pić orzeźwiając się w upalne dni 🙂

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Domowy syrop z kwiatów bzu…

(fotografia innego gatunku bzu z wycieczki do Powsina)

Syrop z kwiatów bzu czarnego (Sambucus nigra L.)

Składniki:

  • sok z 2 cytryn,
  • 0,5 kg cukru pudru lub cukru trzcinowego jasnego),
  • Kwiaty czarnego bzu (najlepiej tyle, ile użyjemy wagowo wody)

Wykonanie:

  1. Zrywamy kwiaty czarnego bzu.  Usuwamy części zielone po to , aby syrop nie był gorzki.
  2. Gotujemy 1 litr wody.
  3. Zalewamy gorącą wodą kwiaty. Przykrywamy i odstawiamy do zaparzenia na całą noc.
  4. Następnego dnia odcedzamy przez sito o drobnych otworkach, dobrze wyciskając.
  5. Do odcedzonego naparu dodajemy cukier i  sok z cytryny.  Na małym ogniu doprowadzamy do wrzenia przez 15 minut, stale mieszając.
  6. Gorący syrop przelewamy w całości  do szklanej, wyparzonej butelki i dokładnie zakręcamy. Otrzymamy  1 l soku. Przechowujemy w lodówce.

Znaczenie lecznicze: 

Kwiat bzu wykazuje działanie przeciwzapalne i moczopędne oraz napotnie i przeciwgorączkowo. Wzmaga wydzielanie śluzu w oskrzelach oraz ułatwia usuwanie zalegającej wydzieliny.

 Znaczenie kulinarne:

Syrop można wykorzystać do sporządzania koktajli. Można polać nim sałatkę owocową, tartę lub podawać z zimną wodą.

Kalanchoe i jej zdrowotne właściwości…

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Żyworódka- roślina wieloletnia, której nazwa wywodzi się ze specyficznego jej rozmnażania (kiełkujące na brzegach liści rozmnóżki opadające na ziemię i rosnące). Występuje naturalnie na terenach Azji, Ameryki Pd., a dziś również uprawiana jako roślina ozdobna.

W Polsce i na świecie dostępne są preparaty i produkty kosmetyczne oparte na dwóch gatunkach z rodzaju Kalanchoe: żyworódki pierzastej (Kalanchoe pinnata (Lam.) Person, Bryophyllum pinnatum (Lam.) Oken) oraz żyworódki daigremonta.

W liściach K. daigremontiana występują flawonoidy (poch. kemferolu i kwercetyny),  kwasy organiczne (chlorogenowy, ferulowy, galusowy, kawowy, p-kumarowy, protokatechowy, syryngowy, β- i γ-rezorcylowy, jabłkowy), witamina E oraz wapń, potas, sód.
W częściach nadziemnych i korzeniu rośliny występują sterole,  triterpeny (11-okso-epi-β-amyryna) a także bufadienolidy.
Znaczenie lecznicze: 
K. daigremontiana posiada działanie:
– działanie przeciwdrobnoustrojowe
– przeciwwirusowe
– przeciwutleniające
– cytotoksyczne
 – owadobójcze.
 W medycynie ludowej wewnętrznie:  w zapaleniu stawów, jako środek przeciwgorączkowy, przeciwkaszlowy i przeciwwrzodowy.
W tradycyjnej medycynie chińskiej wykorzystywana jest jako środek przeciwwymiotny i przeciwkaszlowy. Natomiast okłady ze świeżych, zmiażdżonych liści lub soku z liści stosowane są w trudno gojących się ranach.

Lekko prażone liście używane były zewnętrznie na grzybice skórne. Herbata (napary z liści)  są w Nigerii lekarstwem na gorączkę. W medycynie Indii jest stosowana jako środek ściągający, przeciwbólowy, wiatropędny, a także przydatny w nudnościach i wymiotach. Podkreśla się jej przeciwalergiczne właściwości. Ekstrakt z liści stosuje się w leczeniu czerwonki. Odwary z liści w Indiach służą do pozbycia się kamicy żółciowej. Na Jawie preparat z korzeni i liści podaje się kobietom po porodzie.

Z uwagi na wąski indeks terapeutyczny oraz ryzyko powstania kardiotoksyczności, spowodowane obecnością bufadienolidów w żyworódce daigremonta wg doniesień naukowych nie zaleca się  stosowania do wewnątrz preparatów sporządzonych z tego gatunku. Te same bufadienolidy stanowią ciekawą mało poznaną grupę związków- niezwykle zaciekawił mnie artykuł na temat tych związków:
Kolodziejczyk-Czepas, J., Stochmal, A. Bufadienolides of Kalanchoe species: an overview of chemical structure, biological activity and prospects for pharmacological use. Phytochem Rev 16, 1155–1171 (2017). https://doi.org/10.1007/s11101-017-9525-1
Domowe preparaty ziołowe z żyworódki:
1. Okłady z liści– zmiażdżyć 1 łyżkę liści, nałożyć papkę na chorobowo zmienione miejsce. Okłady zmieniać co 4-5 h.
Pasta z macerowanych liści stosowana jest w Indiach na bóle mięśni i stawów.
2. Krople do uszu i nosa– liście dobrze opłukać, osuszyć, zmiażdżyć i wycisnąć sok przez sterylną gazę. Stosować 1 kroplę 2 razy dziennie.
3. Maść z żyworódki– 10 dkg świeżego smalcu roztopić w rondelku. Pozostawić do ostudzenia. Zmieszać z 1 łyżką uprzednio przygotowanego soku. Maść przechowywać w lodówce.
Sok z żyworódki- zerwać liście z łodyżkami, opłukać i delikatnie osuszyć. Zmiażdżyć i wycisnąć sok. Niektórzy polecają owinąć je w bibułkę i przechowywać w lodówce ok. 1 tygodnia.
4. Nalewka spirytusowa– 4 części soku z żyworódki zmieszać z 1 częścią spirytusu 70%. Stosować zewnętrznie na wysypki skórne, blizny, po ukąszeniu owadów, na rany i stany zapalne skóry.
5. Roztwór do nacierań– wykonać jak nalewkę używając zamiast spirytusu czystego spirytus salicylowy. W bólach głowy poleca się wcieranie roztworu spirytusowego w skórę okolicy skroni za pomocą watki zwilżonej roztworem.
W medycynie tradycyjnej żyworódkę stosuje się do wewnątrz na ból gardła, chrypkę, w przebiegu przeziębienia, na stany zapalne dziąseł. Postaci: miodek z żyworódką, mikstura, sok czy nalewka.
6. Płukanka do gardła- Sok żyworódkowy zmieszany z odrobiną spirytusu i z ciepłą wodą jako płukanka. Można też żuć liść rośliny.
7. Oliwka do nacierań- do 1 części soku żyworódkowego dodać 2 części oleju sojowego, słonecznikowego lub rzepakowego. Płyn lekko ogrzać, następnie schłodzić. Smarować blizny, popękaną skórę.
Frołow i Pieresadin w zapaleniu żołądka i jelit  stosowali preparat miodowo-ziołowy w postaci emulsji. Zawierał on 70 g miodu, 10 ml
10% etanolowego ekstraktu z propolisu oraz 20 ml świeżo wyciśniętego soku z liści żyworódki pierzastej.
Zastosowanie w kosmetyce: 
Żyworódka stanowi źródło mikro- i makroelementów: glinu, krzemu, selenu, wapnia, żelaza, manganu, potasu i miedzi. Jest źródłem witaminy C, flawonoidów i katechin. Posiada właściwości antyoksydacyjne potwierdzone badaniami naukowymi. Wykorzystywana jest w kosmetykach przeciwzmarszczkowych i rozjaśniających przebarwienia, w tym piegi. Można stosować napary z rośliny zamiast toniku w przypadku cery z problemami.
Jakiś czas temu otrzymałam rozmnóżki żyworódki od p. Elżbiety autorki artykułów na temat żyworódki. Opowiedziała mi w liście o swoich doświadczeniach jako wieloletni emerytowany już lekarz praktyk z jej wykorzystaniem na ukąszenia, wysypkę i silne zapaleniem żylaków. Postanowiłam zasadzić u siebie w domu. Czekam, aż wyrośnie nowe domowe lekarstwo:). Zostało mi jeszcze tyle rozmnóżek…

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Piśmiennictwo:
http://www.czytelniamedyczna.pl/6717,badania-nad-aktywnoscia-biologiczna-soku-z-lisci-kalanchoe-daigremontiana.html
Frołow W.M., Pieresadin N.A., Api- i fitoterapia żełudocznych zabolewanij, Pczełowodstwo, 1993, 7, s. 40–42
http://pwsz.krosno.pl/gfx/pwszkrosno/userfiles/biblioteka/11_mozliwosc_wykorzystania.pdf
Milczarek- Szałkowska H., Żyworódka pierzasta roślina na wiele chorób, Fundacja Pomocy Człowiekowi i Środowisku.
Wójcik Elżbieta, Żyworódka pierzasta (www.kuzdrowiu.pl)
https://www.researchgate.net/profile/Riaz_Uddin5/publication/262523515_Literature_review_on_pharmacological_potentials_of_Kalanchoe_pinnata_Crassulaceae/links/0a85e537e414573af8000000.pdf
https://link.springer.com/article/10.1007/s11101-017-9525-1/tables/1
Kolodziejczyk-Czepas, J., Stochmal, A. Bufadienolides of Kalanchoe species: an overview of chemical structure, biological activity and prospects for pharmacological use. Phytochem Rev 16, 1155–1171 (2017). https://doi.org/10.1007/s11101-017-9525-1
Takai N, Kira N, Ishii T et al (2012) Bufalin, a traditional oriental medicine induces apoptosis in human cancer cells. Asian Pac J Cancer Prev 13:399–402

 

Olejkowe sposoby na bóle stawów

„Gaultheria procumbens” by douneika is licensed under CC BY-NC-SA 2.0

1. Oliwka do masażu

Olejek miętowy 1ml

Olejek z kocanki piaskowej 1 ml

Olejek jałowcowy 0.5ml

Olej bazowy (oliwa z oliwek, olej słonecznikowy lub inny) 30ml

Oliwkę stosować kilka razy dziennie na bolące miejsce.

 

2. Żel rozgrzewający i przeciwbólowy

Olejek rozmarynowy 1ml

Olejek golteriowy 1ml

Olejek lawendowy 1ml

Olej z awokado 5ml

Żel neutralny (można użyć także żelu aloesowego) w ilości do 100g.

Smarować obolałe miejsce 2-3 razy dziennie.

 

3. Wcierka olejkowa

Olejek terpentynowy 1ml

Olejek rozmarynowy 1ml

Olejek lawendowy 1ml

Olej z orzechów laskowych 30ml.

Oliwkę wcierać 2 razy dziennie w bolący obszar.

Alkaloidy furochinolinowe i ich właściwości…

„Over the past five years, phytochemical and pharmacological studies have been conducted on material extracted from members of the Rutaceae family. In such work, new furochinoline-structured alkaloids were isolated from Ruta sp. and Dictamnus sp. Beyond the aforementioned, other substances with promising activity were isolated from the less-known species of Zanthoxylum, Evodia, Lonchocarpus, Myrthopsis and Teclea. Currently used forms of extraction, as well as methods of isolation and detection, allow the obtaining of pure, biologically active compounds. Many of these have antifungal, anti-bacterial and anti-plasmodial properties. Others are still being researched as potential drugs, which, in future, may be used in treating those afflicted with HIV and cancer. This article is designed to give the readers a thorough review of the active natural products from the Rutaceae family.”

https://www.researchgate.net/publication/302065596_Furochinoline_alkaloids_in_plants_from_Rutaceae_family_-_A_review